Tytuł dzisiejszego posta jest długi, ale jest na to dobre uzasadnienie.

Tak brzmi uchwała Sądu Najwyższego podjęta w dniu 9 czerwca 2017 r. w sprawie o sygn. akt III CZP 17/17.

We wpisie „Kolejna uchwała Sądu Najwyższego ważna dla tysięcy osób, których długi zostały sprzedane” pisałem o uchwale Sądu Najwyższego z dnia 29 czerwca 2016 r. wydanej w sprawie o sygn. akt III CZP 29/16. Wynika z niej, że nabywca wierzytelności niebędący bankiem (np. fundusz sekurytyzacyjny) nie może powoływać się na przerwanie biegu przedawnienia roszczenia wywołane złożeniem przez bank wniosku o wszczęcie egzekucji na podstawie bankowego tytułu egzekucyjnego z klauzulą wykonalności.

W jednym z kolejnych postów Przedawnione czy nieprzedawnione ? Oto jest pytanie wspomniałem, że moim zdaniem po analizie uzasadnienia uchwały III CZP 29/16 nie można było mieć wątpliwości, że nie tylko złożenie wniosku o wszczęcie egzekucji na podstawie BTE z klauzulą wykonalności przez bank nie przerywa biegu przedawnienia roszczenia dla nowego wierzyciela innego niż bank, ale dotyczy to również złożenia wniosku o nadanie klauzuli BTE przez bank.

Niestety jak to zwykle w prawie bywa wątpliwości się jednak pojawiły. Pisałem o tym tutaj.

Wątpliwości te rozstrzygnął na korzyść dłużników Sąd Najwyższy wydając wspomnianą na wstępie uchwałę.

Małe podsumowanie po ponad roku prowadzenia bloga

Marcin Bartnik        02 czerwca 2017        Komentarze (2)

Po ponad roku od rozpoczęcia prowadzenia bloga czas na małe podsumowanie.

Najchętniej czytanym wpisem na blogu był wpis Kolejna uchwała Sądu Najwyższego ważna dla tysięcy osób, których długi zostały sprzedane. Wpis ten był również najchętniej komentowany.

Temat przedawnienia budzi http://Kolejna uchwała Sądu Najwyższego ważna dla tysięcy osób, których długi zostały sprzedaneduże zainteresowanie i pewnie jeszcze nie raz będę do niego wracał.

Drugie miejsce przypadło wpisowi Dłużniku! Uważaj na wadliwe bankowe tytuły egzekucyjne!.

Mimo że obecnie banki nie mogą uzyskać klauzuli wykonalności dla bankowych tytułów egzekucyjnych w obrocie pozostało wiele BTE z klauzulami i na ich podstawie toczą się egzekucje. Pewnie dlatego ten wpis cieszył się taką popularnością.

Brązowy medal przypada wpisowi O mnie. Tego wpisu nie muszę chyba komentować.

Mam nadzieję, że w kolejnym roku uda mi się częściej zamieszczać wpisy, ale niestety pracy jest dużo, a czasu mało.

Ostatnio zgłosiła się do mnie klientka z pewnym problemem. Otrzymała awizo z poczty, z którego wynikało, że czeka na nią przesyłka z sądu. Przypuszczała, że przesyłka zawiera odpis pozwu i nakazu zapłaty z e – sądu z Lublina. Niestety nie zdążyła odebrać przesyłki – spóźniła się jeden dzień. Na poczcie usłyszała, że przesyłka została już zwrócona do sądu.

Zadzwoniła do mnie tego samego dnia z pytaniem co dalej. Czy może złożyć sprzeciw od nakazu zapłaty ? Czy nie minął już termin na wniesienie sprzeciwu ? Czy po zwrocie przesyłki do sądu termin już przepadł ?

Uspokoiłem klientkę mówiąc, że w sytuacji kiedy przesyłka zostaje zwrócona do sądu z adnotacją „zwrot nie podjęto w terminie” sąd przyjmuje pewną fikcję, iż do doręczenia przesyłki doszło ostatniego dnia kiedy adresat mógł ją odebrać z poczty (1). Od tego dnia biegną wszelkie terminy, w tym np. termin do wniesienia sprzeciwu od nakazu zapłaty.

Ostatnim dniem kiedy klientka mogła odebrać na poczcie przesyłkę z sądu był 16 marca 2017 r. (czwartek). W związku z tym sąd przyjmie, że w tym dniu doszło do doręczenia przesyłki i tego dnia rozpoczął bieg dwutygodniowy termin do wniesienia sprzeciwu.

Kolejne pytanie klientki dotyczyło sposobu liczenia tego terminu, a więc kiedy najpóźniej można złożyć sprzeciw do sądu – 29 marca 2017 r. (środa) czy 30 marca 2017 r. (czwartek) ? Odpowiedziałem, że zgodnie z obowiązującymi przepisami (2) przy obliczaniu terminu nie uwzględnia się dnia w którym doszło do doręczenia przesyłki. Dlatego ostatnim dniem kiedy będzie można złożyć sprzeciw od nakazu zapłaty będzie 30 marca 2017 r.

Po rozmowie telefonicznej z pracownikiem infolinii e – sądu z Lublina klientka ustaliła, że rzeczywiście przesyłka zawierała odpis pozwu i nakazu zapłaty. W związku z tym po kilku dniach złożyliśmy sprzeciw od nakazu zapłaty, na skutek którego nakaz zapłaty utracił moc i sprawa została przekazana do sądu właściwego. Obecnie czekamy na wyznaczenie terminu rozprawy w tym sądzie.

(1) sąd działa w tym przypadku na podstawie art. 139 § 1 kodeksu postępowania cywilnego
(2) art. 111 § 2 kodeksu cywilnego w związku z art. 165 § 1 kodeksu postępowania cywilnego

Przedawnione czy nieprzedawnione ? Oto jest pytanie. c.d.

Marcin Bartnik        10 października 2016        Komentarze (4)

Ostatnio pisałem o tym, że moim zdaniem po analizie uzasadnienia uchwały Sądu Najwyższego z dnia 29 czerwca 2016 r. (III CZP 29/16) cytuję: „nie można mieć wątpliwości, że zarówno złożenie wniosku o nadanie klauzuli BTE, jak i wniosku o wszczęcie egzekucji na podstawie BTE z klauzulą wykonalności przez bank, nie przerywa biegu przedawnienia roszczenia dla nowego wierzyciela innego niż bank”.

Niestety jak to zwykle w prawie bywa wątpliwości się jednak pojawiły. Nie spodziewałem się tylko, że nastąpi to tak szybko. Następnego dnia po opublikowaniu wpisu otrzymałem uzasadnienie wyroku, w którym Sąd Okręgowy w Legnicy nie zgodził się z moim stanowiskiem i oddalił apelację dłużnika od wyroku zasądzającego należność na rzecz funduszu sekurytyzacyjnego Altus.

W uzasadnieniu Sąd stwierdził m.in. iż w sprawach II CSK 196/14, III CZP 103/14 oraz III CZP 29/16 Sąd Najwyższy nie stwierdził wprost, że nabywca wierzytelności niebędący bankiem nie może skorzystać z przerwy biegu przedawnienia spowodowanej złożeniem wniosku o nadanie klauzuli wykonalności BTE przez bank. Dotyczyły one wyłącznie złożenia przez bank wniosku o wszczęcie egzekucji na podstawie BTE z klauzulą wykonalności.

Po lekturze uzasadnienia wyroku Sądu Okręgowego w Legnicy zacząłem się zastanawiać czy moje stanowisko i radość wielu dłużników nie były przedwczesne. Być może rzeczywiście za szybko doszedłem do wniosków o których pisałem.

Po sprawdzeniu na stronie internetowej zawierającej uzasadnienia orzeczeń sądów powszechnych (https://orzeczenia.ms.gov.pl) okazało się, że mój pogląd nie jest odosobniony. Znalazłem trzy orzeczenia, w których sądy stanęły na podobnym stanowisku. Dwa z nich są nieprawomocne (wyrok Sądu Okręgowego w Olsztynie I Wydział Cywilny z dnia 11.07.2016 r., sygn. akt I C 361/16 oraz wyrok Sądu Rejonowego dla Warszawy-Mokotowa w Warszawie XVI Wydział Cywilny z dnia 20.07.2016 r., sygn. akt XVI C 432/16), a jedno prawomocne (wyrok Sądu Rejonowego w Łęczycy I Wydział Cywilny z dnia 29.07.2016 r., sygn. akt I C 425/15)

Niestety znalazłem jeszcze kilka innych orzeczeń, w których sądy powołując się na uchwałę Sądu Najwyższego III CZP 29/16 uznawały, że wniosek o nadanie klauzuli wykonalności BTE przerywa bieg przedawnienia roszczenia także w stosunku do nowego wierzyciela niebędącego bankiem.

Jaki z tego wniosek ?

Dopóki Sąd Najwyższy nie wypowie się wprost w tej kwestii stanowisko sądów z całą pewnością będzie niejednolite.

Jeśli dłużnik będzie miał szczęście sąd uzna, że wniosek o nadanie klauzuli wykonalności BTE nie przerwał biegu przedawnienia roszczenia wobec nowego wierzyciela i oddali żądanie.

Jeśli natomiast sąd stanie na takim samym stanowisku jak Sąd Okręgowy w Legnicy zasądzi należność na rzecz nowego wierzyciela.

W tej sytuacji najlepiej byłoby gdyby do Sądu Najwyższego trafiło następujące zagadnienie prawne:

Czy przerwanie biegu przedawnienia roszczenia w wyniku złożenia przez wierzyciela będącego bankiem wniosku o nadanie klauzuli wykonalności bankowemu tytułowi egzekucyjnemu odnosi skutek także wobec nabywcy wierzytelności niebędącego bankiem ?

 

 

 

Przedawnione czy nieprzedawnione ? Oto jest pytanie.

Marcin Bartnik        06 października 2016        Komentarze (0)

Ostatnio jeden z czytelników mojego bloga zadał mi bardzo ciekawe pytanie. Na wniosek banku była prowadzona przeciwko niemu egzekucja na podstawie BTE z klauzulą wykonalności. Egzekucja dotyczyła nieruchomości. Została umorzona na podstawie art. 985 § 1 k.p.c. Nie było chętnych na zakup nieruchomości na dwóch licytacjach, a wierzyciel nie chciał przejąć nieruchomości na własność. Po umorzeniu egzekucji wierzytelność została sprzedana do funduszu sekurytyzacyjnego. Czy w tej sytuacji wniosek o wszczęcie egzekucji złożony przez bank przerwał bieg przedawnienia także w stosunku do nabywcy długu ? Wątpliwości czytelnika wzbudziła podstawa umorzenia egzekucji.

Odpowiedź na to pytanie jest krótka. Nie przerwał. W świetle uchwały Sądu Najwyższego z dnia 29 czerwca 2016 r. (sygn. akt III CZP 29/16), o której pisałem tutaj, nowy wierzyciel nie będący bankiem nie może powołać się na przerwę biegu przedawnienia spowodowaną wszczęciem egzekucji na podstawie BTE z klauzulą wykonalności. Bez znaczenia pozostaje sposób zakończenia egzekucji.

Piszę o tym również dlatego, że pojawiło się już uzasadnienie powyższej uchwały (jest dostępne tutaj).

Ciekawiło mnie czy w uzasadnieniu Sąd Najwyższy odniesie się do kwestii czy złożenie wniosku o nadanie klauzuli wykonalności BTE powoduje przerwanie biegu przedawnienia w stosunku do nowego wierzyciela, który nie jest bankiem.

Niestety Sąd Najwyższy nie wypowiedział się wprost w tej kwestii, ale po analizie uzasadnienia uchwały III CZP 29/16 nie można mieć wątpliwości, że zarówno złożenie wniosku o nadanie klauzuli BTE, jak i wniosku o wszczęcie egzekucji na podstawie BTE z klauzulą przez bank, nie przerywa biegu przedawnienia roszczenia dla nowego wierzyciela (innego niż bank).

Poniżej fragmenty uzasadnienia, które potwierdzają moje stanowisko. Oczywiście ktoś może zarzucić, że są one wyjęte z kontekstu. Dlatego zachęcam do zapoznania się z całym uzasadnieniem uchwały III CZP 29/16.

W przypadku wierzytelności objętej bankowym tytułem wykonawczym sytuacja prawna cesjonariusza kształtuje się odmiennie od sytuacji prawnej nabywcy wierzytelności objętej innym tytułem wykonawczym. (…)

Jak wskazał Sąd Najwyższy w wyroku z dnia 19 listopada 2014 r., II CSK 196/14, przerwanie biegu przedawnienia na podstawie art. 123 § 1 pkt 1 KPC następuje, co do zasady, tylko pomiędzy stronami postępowania, jeżeli z istoty łączącego je stosunku prawnego wynika, że są materialnie zobowiązane lub uprawnione, a więc skutek przerwania zachodzi tylko w podmiotowych i przedmiotowych granicach czynności podjętej przez wierzyciela. (…)

Wniosek o wszczęcie egzekucji wywołuje zatem skutek przerwy wtedy, gdy pochodzi od wierzyciela wskazanego w tytule egzekucyjnym, na rzecz którego została wydana klauzula wykonalności; nie jest bowiem wystarczająca tożsamość wierzytelności lecz konieczna jest również identyczność osób, na rzecz których czynność ta została dokonana. (…)

Nabywca wierzytelności nie będący bankiem nabywa wierzytelność w swej treści i przedmiocie tożsamą z wierzytelnością zbywającego banku, ale nie wchodzi w sytuację prawną zbywcy wywołaną przerwą biegu przedawnienia i rozpoczęciem biegu na nowo. (…)

Wyjątkowość przywileju wystawiania bankowego tytułu egzekucyjnego prowadzi do wniosku, że skoro nie może on być podstawą egzekucji na rzecz innych osób, niż w nim wskazane za wyjątkiem następstwa prawnego po stronie wierzyciela innego banku, to również materialnoprawne skutki wszczęcia postępowania egzekucyjnego jako czynności wierzyciela – banku prowadzącej do przerwy biegu przedawnienia dotyczą wyłącznie tego wierzyciela i nie dotyczą nabywcy nie będącego bankiem.